Stadion przy ul. Dmowskiego – dlaczego miasto nie przejęło obiektu?
Miasto Piotrków Trybunalski miało w latach 90. możliwość przejęcia kompleksu sportowego przy ul. Dmowskiego, jednak ostatecznie z tego nie skorzystało. Jak wyjaśnia były prezydent Michał Rżanek (urząd 1990–1996), decyzja była wynikiem wielu czynników – finansowych, organizacyjnych i politycznych.
Pioma i zaległości podatkowe
Obiekt nie należał do samorządu, lecz do Fabryki Maszyn Górniczych Pioma. W drugiej połowie prezydentury Rżanka przedsiębiorstwo miało poważne problemy z regulowaniem podatku od nieruchomości. Zaległości obejmowały nie tylko halę produkcyjną, ale także przychodnie, żłobki oraz sam stadion. W ramach negocjacji pojawiła się propozycja, aby miasto przejęło stadion w zamian za umorzenie części tych zobowiązań.
Budżet miasta na granicy możliwości
Rżanek podkreśla, że budżet Piotrkowa w tamtym okresie był praktycznie na granicy możliwości. Samorząd starał się unikać zadłużenia, natomiast otrzymywał dodatkowe zadania bez odpowiedniego finansowania. Przejęcie dużego kompleksu sportowego wiązałoby się z koniecznością ponoszenia kosztów utrzymania – zarówno samego stadionu, jak i znajdującej się przy nim hali sportowej.
Hala sportowa – dodatkowy problem
Według relacji byłego prezydenta szczególnie kłopotliwa okazała się hala sportowa przy stadionie. Ze względu na przepisy przeciwpożarowe związane z wyłożeniem boazerii, obiekt był już praktycznie niezdatny do użytku, co zwiększało przewidywane wydatki na jego adaptację lub likwidację.
Decyzja radnych, nie prezydenta
Rżanek zaznacza, że decyzja o nieprzejęciu stadionu nie była jednostronnym aktem prezydenta. Sprawa była analizowana przez wiele miesięcy: radni oglądali kompleks, pracowały komisje tematyczne, a temat pojawiał się na sesjach Rady Miasta. Przygotowania trwały niemal rok, obejmując dwie sesje poświęcone tej kwestii oraz liczne spotkania komisyjne.
W głosowaniu udział wzięło dwadzieścia siedem lub osiem radnych; żaden z nich nie opowiedział się za przejęciem obiektu. Wśród radnych znajdowali się również osoby związane z Piomą – obecni i byli pracownicy przedsiębiorstwa.
Prywatny nabywca i dalsze losy obiektu
Po decyzji miasta kompleks trafił w ręce biznesmena Antoniego Ptaka w 1996 roku. Ptak, związany z polską piłką nożną, planował utworzenie szkółki brazylijskiej i sprowadzenie młodych piłkarzy. Początkowo obiekt zachował funkcję sportową – na stadionie rozgrywano mecze, a lokalny klub Piotrocovia awansował nawet na zaplecze najwyższej klasy rozgrywkowej.
W 1999 roku Rada Miejska uchwałą nr VIII/116/99 zmieniła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, otwierając możliwość wykorzystania części terenu pod funkcje usługowo-handlowe. Jak wspomina Rżanek, radny Jerzy Królikiewicz przewidywał, że zapis przeznaczenia na sport zostanie ograniczony do symbolicznego kosza do gry, co de facto umożliwiło przekształcenie stadionu w targowisko.





